Amerykańskie Towarzystwo Onkologii Klinicznej (ASCO, American Society of Clinical Oncology) zamieściło na swojej stronie nowe praktyczne wytyczne postępowania w niedrobnokomórkowym raku płuca w stadium IV. Jest to aktualizacja wytycznych z 2003 roku i opiera się na nowych wynikach ze znaczących badań klinicznych opublikowanych od 2002 roku.
W ostatnim czasie ukazało się kilka doniesień na temat leczenia podtrzymującego w niedrobnokomórkowym raku płuca (NDRP). W Lancet opublikowano wyniki badania trzeciej fazy, które oceniało skuteczność zastosowania pemetreksedu w leczeniu podtrzymującym. Do badania włączano pacjentów z NDRP w stadium IIIB (z płynem nowotworowym w jamie opłucnej i/lub z przerzutami do węzłów chłonnych nadobojczykowych) oraz w stadium IV, bez stwierdzonej progresji choroby w trakcie podawania 4 cykli jednego ze standardowych 2-lekowych schematów chemioterapii opartych na związku platyny (tzw. terapia indukcyjna).
Panitumumab jest całkowicie ludzkim przeciwciałem monoklonalnym zatwierdzonym do stosowania u pacjentów bez mutacji genu KRAS z zaawansowanym rakiem jelita grubego po niepowodzeniu standardowej chemioterapii +/- bewacyzumab i/lub cetuksymab. Niedawno przedstawiono wstępne dane na temat skuteczności panitumumabu w I i II linii leczenia w połączeniu ze standardową chemioterapią.
Udowodniono, że cukrzyca typu 2 jest czynnikiem ryzyka rozwoju niektórych nowotworów, w tym raka jelita grubego oraz raka trzustki. W tym ostatnim przypadku zależność między nowotworzeniem a cukrzycą jest bardziej złożona, gdyż z jednej strony rozwój raka trzustki związany jest z rozwinięciem cukrzycy typu 2, a z drugiej strony cukrzyca typu 2 wydaje się mieć znaczącą rolę w rozwoju raka trzustki.
