W ostatnich latach jesteśmy świadkami znaczącej ewolucji w zakresie rozpoznawania i leczenia chorych na nowotwory złośliwe. Spośród wielu czynników, które wpływają na rokowanie chorych na nowotwory, jednym z najbardziej istotnych jest zgodne z wytycznymi postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne. Podstawą zaleceń powinny być wyniki badań naukowych, które muszą być prawidłowo zaplanowane i zrealizowane zgodnie ze wstępnymi założeniami, a ustalone wnioski powinny dotyczyć rzeczywistych sytuacji klinicznych.

Częstość wydawania wytycznych powinna uwzględniać postęp w zakresie metod diagnostycznych i terapeutycznych. Konstrukcja zaleceń postępowania musi być podporządkowana zasadzie wielodyscyplinarności. W ich przygotowaniu powinni uczestniczyć eksperci z zakresu radiodiagnostyki i innych metod obrazowania, patomorfolodzy i reprezentanci specjalności chirurgicznych oraz niezabiegowych. Bardzo ważny jest udział zarówno onkologów, jak i przedstawicieli innych dyscyplin (chirurgia ogólna, ginekologia, urologia, torakochirurgia, choroby wewnętrzne, hematologia, pneumonologia, gastroenterologia), którzy zajmują się rozpoznawaniem lub leczeniem chorych na nowotwory złośliwe. Ważne jest, żeby zalecenia postępowania obejmowały również nowotwory u dzieci.

Poprzednie wydanie opracowania "Zalecenia postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w nowotworach złośliwych u dorosłych" ukazało się pod koniec 2003 roku. Czteroletni okres, jaki upłynął od tego momentu, stanowił wystarczające uzasadnienie dla przygotowania aktualizacji. W przypadku bardzo wielu nowotworów byliśmy świadkami zmiany paradygmatów postępowania. Postęp dotyczył niejednokrotnie nowotworów o bardzo wysokich wskaźnikach zachorowalności (jak np. rak płuca lub rak piersi), co ma szczególne znaczenie.

Autorzy mają nadzieję, że "Zalecenia postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w nowotworach złośliwych" będą stanowić wartościowe uzupełnienie wiedzy lekarzy, którzy prowadzą opiekę onkologiczną.

Maciej Krzakowski