Doc. dr hab. med. Piotr Ł. Rutkowski

jest specjalistą w zakresie chirurgii ogólnej i onkologicznej, kierownikiem Kliniki Nowotworów Tkanek Miękkich i Kości Centrum Onkologii — Instytutu w Warszawie. Głównym przedmiotem jego zainteresowania są mięsaki tkanek miękkich i kości (w tym GIST) oraz czerniaki skóry. Członek takich stowarzyszeń, jak ASCO, CTOS, PUO, ESSO, EORTC — Melanoma Group oraz Soft Tissue and Bone Sarcoma Group oraz członek zarządu Polskiego Towarzystwa Chirurgii Onkologicznej. Autor i współautor ponad 70 oryginalnych prac naukowych opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych (Impact Factor 122) oraz kilku podręczników (m.in. uhonorowany nagrodą zespołową Ministra Zdrowia za podręcznik Chirurgia nowotworów) i rekomendacji klinicznych. Uczestnik wielu międzynarodowych programów badawczych, m.in. dotyczących biopsji węzła wartowniczego w czerniaku skóry, badań molekularnych u chorych na czerniaki skóry i GIST, wieloośrodkowych badań klinicznych. Członek Global Melanoma Task Force, współkoordynator Rejestru Klinicznego GIST oraz przedstawiciel Centrum Onkologii — Instytutu w Warszawie w Network of Core Institutions EORTC.

Międzynarodowa współpraca naukowa — problemy, wyzwania, korzyści

Współczesna medycyna i edukacja lekarska wymagają ciągłego kształcenia w zakresie nowych zdobyczy nauki i dostępnych metod terapii oraz technologii, a także uczestnictwa w pracach nad rozwojem nauk podstawowych i badań klinicznych. Szczególne wyzwania stoją przed onkologią, która w unikalny sposób łączy postępy biologii molekularnej i genetyki z osiągnięciami w farmakologii i terapii.

Prof. dr hab. n. med. Maria Podolak-Dawidziak

pracuje w Katedrze i Klinice Hematologii, Nowotworów Krwi i Transplantacji Szpiku Akademii Medycznej we Wrocławiu. Posiada specjalizację w zakresie chorób wewnętrznych, hematologii i onkologii klinicznej. Jej naukowe zainteresowania dotyczą głównie pierwotnych i wtórnych zaburzeń hemostazy, megakariocytopezy, oporności wielolekowej na leczenie cytostatyczne na chemioterapię oraz leczenia wspomagającego w hematoonkologii. Odbyła staże naukowe w Klinice Hematologii Uniwersytetu Walijskiego w Cardiff w Wielkiej Brytanii (kilkumiesięczne w latach 1980, 1983, 1985 oraz roczny w okresie 1988–1989), kierowanej przez prof. Allana Jacobsa. Współpracowała także z prof. Johnem Martinem z King’s College w Londynie w ramach British Council Academic Link (1991–1995). Jest wiceprezesem Towarzystwa Internistów Polskich (od 2008 r.), członkiem Komisji Hematologii Doświadczalnej PAN (od 1984 r.), Danubian League against Thrombosis and Hemorrhagic Disorders, CMPD Central European Working Group (od 2008 r.), Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów i grup tematycznych PTHiT do spraw hemostazy i leczenia chłoniaków, Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej, Polskiej Unii Onkologii. Była prodziekanem Wydziału Lekarskiego Kształcenia Podyplomowego (w latach 1999–2003), jest członkiem Senatu Akademii Medycznej we Wrocławiu oraz Rady Naukowej Instytutu Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie. Pełni funkcję redaktora naczelnego dwumiesięcznika Advances in Clinical and Experimental Medicine, jest członkiem rad redakcyjnych czasopism: Onkologia w Praktyce Klinicznej, Hematologia i Onkologia Polska.

Hematologia i onkologia: punkt styczny, który pomoże ujawnić kilka prostych pytań

Z ogromną przyjemnością zamieszczamy fragment drugiej już części Wspomnień onkologa, napisanych przez prof. Marka Pawlickiego. Ten doskonały specjalista i bystry obserwator życia daje świadectwo temu, jak bardzo wzbogacają lekarza mądre i ciepłe relacje z pacjentami. W dobie coraz bardziej odhumanizowanej medycyny książka ta stanowi cenną refleksję nad kondycją współczesnej praktyki onkologicznej.

Ze wspomnień onkologa

Najczęściej nasza uboga wiedza o pacjencie wynika, niestety, z braku czasu i chęci poznania go bliżej. Nie mamy czasu na to, żeby dobrnąć do jego osobistych przeżyć, które, de facto, często są bardziej tragiczne, a odczucia chorego stwarzają większy dyskomfort życia niż ból, kalectwo czy utrata pozycji zawodowej. Jednak wszystko to składa się na jakieś fragmenty tego cierpienia, które chyba w większej mierze zależy od poczucia beznadziejności i nieuchronnego końca — czasami kresu, który w wyobrażeniu chorego jest połączony z bólem, męką i upokorzeniem. Końca, który, de facto, czeka każdego z nas, z tym że w przypadku choroby nowotworowej słowa–wyrok: „Nic więcej nie możemy zrobić” brzmią znacznie bardziej złowrogo dla takiego pacjenta niż w przypadku astmy, choroby serca czy choroby żołądka lub nawet schorzeń neurologicznych.

Dr med. Joanna Didkowska

Ukończyła Uniwersytet Warszawski, gdzie uzyskała dyplom na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego ze specjalizacją cybernetyka i informatyka. W Centrum Onkologii uzyskała tytuł doktora nauk medycznych. Ukończyła również Podyplomowe Studium Public Relations przy Kolegium Gospodarki Światowej Szkoły Głównej Handlowej. Od początku pracy zawodowej jest związana z Zakładem Epidemiologii i Prewencji Nowotworów Złośliwych i Krajowym Rejestrem Nowotworów Centrum Onkologii w Warszawie, gdzie zajmuje się analizą epidemiologiczną i monitorowaniem sytuacji epidemiologicznej w zakresie nowotworów złośliwych w Polsce. Brała udział m.in. w pracach międzynarodowego zespołu MADAME (Mathematical Methods and Modelling in the Sciences 2000–2003) oraz w projekcie finansowanym przez Unię Europejską Closing the Gap — Reducing Premature Mortality. Baseline for Monitoring Health Evolution Following Enlargement. Uczestniczy w badaniach populacyjnych czynników ryzyka zachorowalności na nowotwory złośliwe oraz w monitorowaniu geograficznego zróżnicowania zachorowalności i umieralności na nowotwory złośliwe w Polsce (współautor wielu publikacji z tej dziedziny). Jest współautorem rocznego biuletynu dotyczącego nowotworów złośliwych w Polsce. Od wielu lat wykłada na kursach specjalistycznych organizowanych przez Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego zarówno dla lekarzy, jak i pielęgniarek oraz na kursach organizowanych przez PTOK. Jest członkiem Stowarzyszenia Rejestrów Nowotworowych w Polsce (do 2004 prezes Stowarzyszenia), Polskiego Komitetu TNM International Union Against Cancer, była przewodniczącą jednej z pierwszych w Polsce Komisji Etycznych.

Wskaźniki zdrowotne chorób nowotworowych w Polsce na tle Europy

Od kilku dekad w krajach uprzemysłowionych głównym problemem zdrowotnym są choroby przewlekłe, przede wszystkim schorzenia układu krążenia i choroby nowotworowe. Choroby przewlekłe wynikające ze starzenia się organizmu czy też będące skutkiem ludzkiej działalności (styl życia, działalność przemysłowa itp.) stały się w uprzemysłowionych krajach Europy najważniejszym wyzwaniem medycyny. W Polsce zachodziły podobne procesy, które spowodowały, że sytuacja zdrowotna stała się podobna do obserwowanej w krajach Europy Zachodniej.